Skip to content

Dzień Babci i Dziadka

„Dziękuję ci, babciu, dziękuję ci, dziadku,
że troszczysz się o mnie i bawisz się ze mną”

Wychowując nasze dzieci musimy nieustannie pamiętać o wpajaniu im zasad i wartości, takich jak mądrość, dobroć, miłość, szacunek do drugiego człowieka, do osób bliskich. Bardzo pięknie wpisuje się w tę powinność organizowana co roku w naszej szkole uroczystość z okazji Dnia Babci i Dziadka, podczas której uczniowie w szczególny sposób okazują szacunek i wyrażają wdzięczność swoim kochanym babciom i dziadkom za ich troskę, opiekę i bezwarunkową miłość.
W tym roku uroczystość była wyjątkowa z uwagi na ciepłą atmosferę, niezwykły nastrój i bogatą, niezapomnianą część artystyczną. Na uroczystość tłumnie przybyli dziadkowie oraz rodzice naszych uczniów. Szanownych gości powitała pani dyrektor, Anna Ducin, składając przy tym piękne, wzruszające życzenia.
Część artystyczną rozpoczął uczeń klasy III, Gustaw Resiak, który zagrał na skrzypcach koncert kolęd. Następnie uczniowie klas IIa i IIb zaprezentowali jasełka. Na scenie pojawili się Józef, Maryja i Dzieciątko w żłobie, pasterze i monarchowie, przybywający z darami, oraz Herod i diabeł. Płynące z serca dzieci piękne kolędy i pastorałki, barwne stroje i wspaniała gra aktorów zachwyciły przybyłych gości i wprowadziły w niezwykły nastrój. Z rozrzewnieniem i łezką w oku dziadkowie oglądali przedstawienie jasełkowe i słuchali pastorałek. Wdzięczność swoim dziadkom wyrazili również uczniowie klasy I, recytując wiersze i śpiewając radosne, wdzięczne piosenki. Na sali co rusz rozlegały się brawa, szczególnie gromkie po wykonaniu piosenki pt. „Dla kochanych Dziadków”, opartej na melodii Leonarda Cohena.
Na zakończenie uroczystości wystąpili uczniowie klasy III, którzy przygotowali inscenizację pt. „Jak to babciu z nami było?”. Bohaterowie inscenizacji to babcia i dziadek, którzy wspominają swoje dzieciństwo, a słuchają ich wnukowie. W rolę babci wcieliła się Zuzia Pniowska, a dziadka – Daniel Wrona. Dzieci grały znakomicie, a zabawne i humorystyczne scenki wywoływały wśród publiczności gromki śmiech.  Brawom nie było końca. Całości dopełniły piosenki z dawnych lat – „Orkiestry dęte” i „Kare konie”. Dziadkowie, przywołując swoje wspomnienia, nucili razem z dziećmi. Na zakończenie uroczystości uczniowie złożyli życzenia, obdarowali upominkami i zaprosili na słodki poczęstunek.

Walentyna Nowocień